Sigur Rós og Sigurrós

 

Sigur Rós ['siɰør roʊs] er eit band frå Island som spelar deilig síðrokk (postrock) på islandsk. Det visste mange sikkert frå før av, men eg fekk lyst til å opplyse om det uansett. Dei starta opp i 1994 og er Islands viktigaste eksportvare på lik linje med Björk og fisk. Sigur Rós fekk namnet sitt frå ei velsesyster med navn Sigurrós Elin og sjølve namnet tyder ”sigersrose.” På Island er det mange namn som startar med ‘Sigur’, både gutenamn og jentenamn. Det er 295 jenter på Island som har Sigurrós ['siɰørroʊs] som fornamn. Dei alfabetiserar alt etter fornamn på Island, elles så vert det forvirrande i ein eventuel telefonkatalog (símaskrá).

Poenget mitt med å skrive om Sigur Rós og Sigurrós er at eg likar bandet og namnet godt over det som er gjennomsnittet for å like desse to tinga, og eldre historie langt under gjennomsnittet.

Vart du klokare? Ikkje eg heller.

Heltar og andre kjekkasar

Eg har mange heltar. Dei gjer ikkje nødvendigvis så mykje for meg i kvardagen, men dei er der når eg treng dei. Kanskje kan dei ikkje reknast som heltar heller. Men dei er kjekke. Her kjem ein kort og billedlig presentasjon av dei:

Den Svenske Kokken

Frank

Thomas Dybdahl (her frå konserten eg var på Roskilde, men det er ikkje eg som har tatt det)

Sjøkua

Anna

Bernard Black

House

Tom Waits
SWORDFISHTROMBONES PÅ VINYL

Haustferie

No i veke 41 har eg og ein god del andre hatt haustferie. Haustferie er noko som ikkje bør avskaffast, for eg var dritlei av skulen og trengte ei lengre pause. I denne vesle veka som eg og mange andre har følt fridommens bris blafre om øyro, har eg slaska litt, vore på Moa, jobba litt, tegna, laga kake, dråkke kaffi og forsømt dei daglege behova i lag med ett og anna skulearbeid. No skal eg levere denne fordømte teksten om eit sosialt system, som var forventa å bli fem sider, men som endte opp på ei og ei halv. Resten av haustferien (ei og ei halv dag) skal gå med til å skrive essay om den norske sjølvfølelsen i norsk. Rettelse: eg skal sjå 300 og spele munnspill. Også kanskje gjere litt. Jobb om tre-fire kvarter, hej!

500

I dag fekk vi oss digital tv med parabol, og tok då steget inn i ei ny verd, langt vekk frå den vi har oppholdt oss i hittil. I den var det tre kanalar med litt ustabilt system, i den nye 8 krystallklare kanalar. Trudde vi. Då eg bladde litt gjennom kanalane var det noko som ikkje stemde heilt. Først kom Animal Planet, og då vart eg så klart glad for det er tidenes kjekkaste kanal, også fant eg heile serien med naturvitenskaplege kanalar. Himmel og hav, tenkte eg. Vidare fulgte eit utall film- og sportskanalar, musikk-men-ikkje-eigentleg-kanalar, Disney Channel, Visjon Norge og ein eller annan uhørt kanal, før eg omsider fant NRK (som då må vera det sveraste). Etter denne bladinga gjennom TV, la eg ein plan om å sjå Heroes og gjekk for å gjere noko anna. Då eg etter å ha sett Heroes var i fortumlingsfasen som gjerne fylgjer ein episode av ein slik serie, kom eg til å klikka ein gong for mykje på blade-knappen, og enda opp på kanal 515, PartyTv. Ein polsk kanal. Kva i svarte? Dette hadde ikkje eg venta. På grunnlag av denne oppdagelsen, la eg ut på ein ferd gjennom kanalane. Først litt mann med morsom gitar, så ein russisk kjekkas som sang kjærleiksongar på RodinaTv, ein dame med blond parykk som la tarot, HEROS TV – ein totalt overbevisande kanal om legemiddel, kjekk ung kar med klarinett (her bør Kristin ta notis) i eit kunst galleri, og masse musikkanalar som faktisk handla om musikk! I skrivande stund er eg fortsatt ikkje gjennom alle kanalane. Eg er heller litt overvelda og aldri så lite svett.

Forhåpentligvis vil alle kanalane forsvinne om kort tid, det er visst berre midlertidig før alt kjem i orden. Det sa nemleg mamma at han mannen sa. Så no slappar eg av med ein sitcom med han frå Six Feet Under og ho frå Frustrerte Fruer.

TV er ein uting.

Ikkje Pai

Det meste som kan gomlast på og etast og stappast ned i ein stakkars Maris mage, har vorte konsumert i i løpet av dagen. Eg har gått rundt vatnet, sett Black Books, kalla maskina mi ei hore (av mangel på betre og politisk korrekte ord), og angra meg på at eg sov i staden for å kjøpe The Cure billettar i går. Neste: Fiskebollar.

No – Valking i Memphis.