litt ljos i mørket

Klassisk musikk, ein einsleg lampe i hjørnet, ein teikning og meg sjølv. Her, no, klokka 19:44 ein sundags kveld sit eg åleine foran dataen. Ikkje det at eg er deprimert eller noko sånn, her i halvmørket og skinet frå ein datamaskin. Eg er i likegyldig glad-humør. Maskina mi skal eigentleg nyttast til teikneunderlag, det nyttigaste sidan Open Office, men no har eg tatt ein pause frå den lysblå tusjen, og alle dei andre tusjane og fargeblyantane for den saks skuld. Teikning og datamaskin har vore uforeinelige i uminnelige tider for min sin del, men no går det betre mellom dei to, etter som den eine har vorte redusert til noko meir fysisk og mindre elektronisk (gjett då). Eg veit ikkje. Det er noko flott. Forresten, skal vi høyre neste klavertrio i radioen no! Det vert spennande. Dei spelar i dur og ikkje i moll. Det er avgjerande for stemninga. Det har nemlig eg bestemt. Og det er vel og bra at eg gjor det, for ellers kunne denne kvelden gått inn i ein dyster slutt.