– Eg heiter Mari. Eg har blogg.
I den siste delen av perioda med grafikk, fekk vi prøve silketrykk. Det vil seie å trykke på stoff. Derfor har eg sydd ein del. Dette er meg; slik ser eg ut når eg syr på ein symaskin.
Under ser du korleis symaskina ser det ut når den syr. Den ser kald og industriell ut på dette biletet, men vi har blitt gode venar, eg og symaskina.
Saman produserte vi denne veska, som eg er veldig stolt over.
Gildt. Fleire er i kjømda.
Eg finn det vanskeligare å skrive om det eg synst var bra, enn om det eg synst var dårlig. Og eg synes Lolita var ei svært god bok. Om du ikkje har høyrt det allerede, så handlar den om kjærleiksforholdet mellom den 12 år gamle Lolita og den mykje eldre Humbert Humbert. Æsj, tenker du? Det same gjer eg. skikkelig superæsj
Historia vert ført i pennen av sjølvsentrerte Herr Humbert. Dermed vert alt sett frå han sin synsvinkel, men det skin godt igjennom kor lite Lolita eigentleg var interessert i den gamle fjerten. Dette fann eg latterleg vittig, og jo meir fortvila Humbert vart, jo meir godta eg meg.
Forøvirig også ein ganske god reiseskildring, men litt mykje fransk i forhold til at eg ikkje kan språket i det heile. All bruk av engelsk stod fint oversatt i fotnoter. Gjett om eg følte meg som om eg var fødd 40 år etter at boka då eller.
Eg har merka meg at eg kun les bøker skrivne av gamle menn før 2000-talet. Så no har eg bestillt meg intet mindre enn 2 bøker skrivne av unge kvinner i dette årtusen. Skal sjå det vert kvinnfolk av meg snart.
Klipte meg litt spontant pannelugg. Teke litt bilete av meg sjølv og funne ut at eg lignar litt på Erlend Øye når ein legg godvilja til. Han støytte eg forresten på inne på Cubus hinn dagen; han satt og åt slush og eg var starstruck. Good times.
Ved nærare ettertanke har eg komt fram til at det ikkje er ein pannelugg eg har fått meg, men ein… PANDALUGG.
Jess. Vel heim.
I mars vert det Paris med klassa mi. Moglege problem:
røykjer ikkje
likar ikkje kake
blir ikkje fin med vin
har ingen å nusse med
kan ikkje fransk
det er ikkje 1962.
Ser ut til at det er utsikter for ein riktig draumetur. Men, moglege oppturar:
skal bu på Montmartre
treng ikkje røyk
kan ete noko anna digg enn kake
har lovt meg sjølv årets einaste nye kjole
franskMENN
hadde vore gammal no om eg hadde vore fødd i tide til 1962
M.a.o (zedong), eg gler meg!
Bilete: Paris 1962
Okei, så kanskje ikkje. Men av og til lurer eg på om eg ikkje allereie veit korleis det kjennes å verte sløya i buken.
Ville berre nevne at i dag fyller eg 20 år og bloggen 3 år. Eg skal ete pasta og bloggen skal berre vere her. De får halde han med selskap.
No har eg kutta meg TIL BLODS i fingeren med eit bestikk, fordi eg trudde leverposteipakninga måtte åpnast sånn (plastikk på veit du). Eg får aldri til å skjere brød med bestikkniv, men huda mi? Sure thing!
Etter at eg hadde komt over det at eg eigentlig må spy litt og div. andre tvangshandlingar eg må gjere når eg ser blod, og den eminente romvenninna mi hadde sett på eit Lady og Landstrykeren-plaster, så var eg klar til å innta mine tre knekkebrød med leverpostei og syltagurk.
I dag har eg nemlig berre ete leverpostei med sylteagurk ein gong. Rakk ikkje folkehøgskulekveldsen fordi at vi kjørte oss vill på Minde eller ein eller annan gudsforlatt bydel i Bergen, vegbanen var bybanen, lang historie. Så då måtte eg kjøpe det inn. Greit å ha eit nødlager, ser du. Heiter ikkje yng-linjgs-skje-ve (strengt talt knekkebrød) for ingenting.
Med dette kan ein konkludere med at ein fortsatt kan ordne seg, sjølv med ein multihandikap i venstre ringfinger.
Vi har vore på grafikkverkstad. Der fekk vi prøve etsing, det vil seie at vi rissa inn motiv i ei sinkplate. Så etsast det inn med syre. Sidan tek ein sverte på plata.
Så køyrar ein plata gjennom ei valse,
Og til slutt får du eit fint trykk!
Vi var på verkstaden to dagar. Første dagen lærte vi teknikkane og prøvde oss fram. Andre dagen fekk vi eksperimentere litt meir:
Eit omreisande karnival, freaks, overnaturlige ting som er litt sånn nesten-realistiske, USA på 1930-tallet.. alle gode ingrediensar. Men kvifor er det slik at alle mine favorittseriar berre går i to sesongar? Eg får ikkje stabilitet i kvardagen. Godt vi har folkehøgskulekaffi.
Kjenne at eg eigentleg er litt nervøs fordi at vi skal male i eit sjukt stort format, og fordi at eg kun har teikna av handa mi og det obligatoriske auget under idémyldringa der vi skulle la inspirasjonen strøyme. ehhh angst
I det siste har eg høyrt mykje på Tingsek, som er ein svenske som lagar ordentlig gladmusikk! Captain obvious seier at det må eg ha, no når eg er tilbake på folkehøgskulen og det er 22 minus. Eg klagar ikkje, eg synst faktisk det er spennande. Utrulig kor raskt bar hud frys! Vottar er bra, ullskjørt, ullstrømpebukse og ullundertrøye som er litt for lita er bra. Og Tingsek er bra. Trykk på bildet du.
jada, eg brukar berre spotify heiletida, eg.
har eg satt saman ein overkommelig ønskeliste
Bra jobba, totusenogni. Totusenogti vart møtt med eit par-tre skjever: edamerost og pesto på natta, gräddost og pesto på morgenen og reve firstprice-ost, kaviar og agurk på kvelden. Bra start på skjeve-fronten. I år skal eg ha som mål å utfordre språkrådet, gå meir i fjella og finne litt meir samanheng.
Eg likar føtter, og dessuten har eg oppdaga ein bloggfunksjon på flickr som var ganske fin.
Fattakje korleis ein kan sitte inne heile tida. Og kva er denne greia med at det vert mørkt ute allereie no? Eg har jo berre vore våken i ein liten time. Og kvifor har ikkje eg ski? Ka i.. fattakje.
Når våren kjem skal eg opp i fjella og ikkje komme ned igjen før eg trilla ned ufrivillig.
I år har eg lese desse bøkene:
Of mice and men av John Steinbeck, Albertine av Christian Krogh, Sangen om den røde rubin av Agnar Mykle, ca. halve Sataniske vers av Salman Rushdie. (Eg hatar tullerealisme og allusjonar no. Men det vart bra særemne), Animal Farm av George Orwell, Eg Elska ho av Anna Gavalda, Dikt i samling av Olav H. Hauge, Hotel New Hampshire av John Irving, Den gamle mannen og havet av Ernest Hemingway, Roskilde av Linn Strømsborg, Melancholia I-II av Jon Fosse, Pixley Mapogo av Tore Renberg og no held eg på med Lolita av Vladimir Nabokov.
Ellers har eg har sett litt på tv, og sett fleire filmar enn at eg kan klare å huske alle. Eg har oppdaga london, lært meg å strikke sokkar, opplevd roskilde på sitt beste. Eg har jobba, eg har vore russ (og dermed blitt ferdig med vgs! hurra!), eg har flytta og i går laga eg pepparkakedeig. Bra år.
No når eg er heime kan eg endelig framkalle film utan at det kostar meg alle klerne eg har på meg + mormi. Det er halvanna år sidan sist eg framkalla og det faktisk vart vellykka! Og det vil seie at mitt kjære Fujica funkar! Så då kan eg leite fram rullane eg har liggande og skyte i veg. Hipp hurra, vi feirar med nyscanna bilete frå ein blåbærtur:
Dei siste dagane har eg
høyrt på julesongar
snudd objektivet og laga macro
laga lussekattar att med jentene frå internatet
drukke melk og fått melkebart
tatt fly
komt heim.
Har spist middag til frokost og frokost til kvelds, og eg har funne ein død fugl.
Eg likar å male. Hadde eg berre kunne ha gjort ein ting resten av livet, hadde det vert det. Hadde eg kunne gjort to ting, hadde eg mala og drøymt. Resten av livet. Og hadde eg kunne gjort tre ting, hadde eg mala og drøymt og elska. Berre mala, drøymt og elska.
|
SISTE KOMMENTARAR